Een jaar in Kenia (2013/2014) heeft mijn perspectief op de wereld blijvend veranderd. Het heeft mijn leven verrijkt door ontmoetingen met nieuwe mensen en een andere cultuur. Tegelijkertijd werd ik geconfronteerd met de realiteit van armoede en de gevolgen van sociale uitsluiting.
In die periode ontdekte ik mijn passie voor film en ontwikkelde ik nieuwe manieren om verhalen te vertellen. Mijn visie is helder: “mensen zijn altijd mensen”, ondanks onze vooroordelen, gebrek aan kennis of erger, gebrek aan interesse. Onze Westerse blik is vaak eenzijdig. Met mijn werk wil ik bijdragen aan een genuanceerder en vooral ook een nieuw beeld van Afrika.
Momenteel woon en werk ik in Amsterdam. Naast het maken van documentaires vind ik in mijn vrije tijd volop inspiratie in de stad, die vaak het vertrekpunt vormt voor mijn fotografie. Het liefst dwaal ik langs de randen van de stad, op zoek naar urban landscapes en de poëzie van alledaagse plekken.
Mijn werk ontstaat vaak uit kleine observaties of spontane momenten: een korte film over een verdwaald eendje dat wordt gered door vier buurvrouwen, of een experiment met graffiti en grote muurschilderingen in mijn atelier. Dat is mijn passie; vanuit het niets iets te scheppen – een klein verhaal, een verrassend detail, of een nieuw perspectief op het alledaagse.